اسیب معنوی

 

انحرافات جنسی دارای انواع مختلفی است ولی ویژگی مشترک همه انها این

است که با اهداف خلقت انسان و نیز فلسفه افرینش غریزه جنسی مغایرت دارد

ونوعی ظلم به نفس(خویشتن) است و تجاوز به حریم انسانی و حدود الهی

محسوب میشود. در سوره مومنون ایه 6 و 7 نیز کسانی که از غیر راه 

شرعی غریزه جنسی خود را ارضا میکنند متجاوز می نامد.

 گناهان جان و دل ویا حقیقت وجود ادمی را تباه میسازد.خود ارضایی از نظر

دین گناه است و به تعبیر قران زنگار به دل می نهد.به این تفسیر علامه

طباطبایی(ره) در المیزان دقت کنید:

1 -اعمال ناپسند نقش و صورتی به نفس و روح انسانی میدهد که این نقش

مانع میشود که نفس ادمی حقیقت را درک کند

2 -نفس ادمی بر حسب طبع اولیه اش صفا و جلایی دارد که با داشتن ان حق

را ان طور که هست درک میکند ولی اسیب های معنوی جهان گذران را در

مینوردد و اگر اصلاح نشود حیات جاودان ادمی را در معرض تباهی

قرارمیدهد

حضرت علی (ع) در حدیثی میفرمایند: گناه عامل زیادت طلبی دارد از کم

شروع میشود و به تدریج افزایش میابد. میتوان این حدیث را اینگونه  تبیین

کرد که عامل ترغیب انسان به انجام دوباره گناه از بین رفتن قبح گناهان است

در  نتیجه گرایش به طرف گناه با هر مرتبه تکرار بیشتر شده و به تدریج

صفات ناپسند ملکه ادمی میشوند.وقتی حرمت گناه شکسته شد لذت گناه

جایگزین ان میشود و در چنین شخصی کشش به سوی امیال نفسانی جزو

عادتهایش میشود . دقت کنیم این سوای عادت جسمی به گناه است بلکه این

عادت ذهن و روح به گناه بوده و به مراتب خطرناک تر است.

میتوان این بحث را در یک سطر خلاصه کرد که یکی از مهمترین مضرات

اصلی گناه بی علاقگی نسبت به امور معنوی است

/ 0 نظر / 12 بازدید